Informacje dla autorów

CC-BY uudmorning!

Redakcja informuje, że – zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego – każdy artykuł naukowy przed publikacją na łamach „Kultury Współczesnej” jest recenzowany anonimowo przez dwóch niezależnych recenzentów.

Zanim teksty trafią do recenzji ich oceny dokonuje redakcja (głównie – redaktor naczelna i członek redakcji). Brane są pod uwagę takie kryteria jak zgodność z tematyką pisma, dojrzałość aparatu badawczego oraz zawartość merytoryczna. Ocena ta odbywa się również anonimowo (członkowie redakcji, za wyłączeniem sekretarza, nie znają tożsamości autorów). O wyniku każdego z etapów prac informowani są sami zainteresowani – w momencie przejścia tekstu przez ocenę redakcyjną autor otrzymuje informację o decyzji i, o ile się takie pojawią, sugerowanych poprawkach. Po zaakceptowaniu przez redakcję artykułu (i po naniesieniu poprawek) tekst przechodzi kontrolę antyplagiatową (redakcja współpracuje z portalem plagiat.pl). Teksty nienaukowe (recenzje, omówienia, sprawozdania) nie przechodzą procesu podwójnej, ślepej recenzji. Afiliacja recenzentów wybieranych do oceny tekstów z części tematycznej numeru jest inna niż afiliacja redaktorów tomu. W przypadku tekstów spoza bryły tematycznej – recenzenci nie są związani z tą samą jednostką akademicką co autor.

Arkusz recenzencki składa się z pól wyboru, w których recenzenci, wybierając odpowiednie pola, mogą jednoznacznie ocenić, czy tekst nadaje się do druku w tej formie, wymaga drobnych zmian lub też jego kształt uniemożliwia jego publikację w piśmie naukowym. Arkusz pozwala recenzentom również na ocenienie innowacyjności myśli, warsztatu badawczego i innych, istotnych kwestii, w mniejszym lub większym stopniu decydujących o ostatecznej ocenie. Poza częścią zamkniętą, arkusze zawierają część pisemną, w której recenzenci mogą opisać mocne i słabe strony tekstu, zawrzeć sugestie oraz dookreślić ocenę zawartą we wcześniejszych polach. Wzór arkusza do wglądu.

O dopuszczeniu do druku decyduje ocena dwóch recenzentów. Jeśli jednak recenzje są sporne (jedna jednoznacznie negatywna, a druga – jednoznacznie pozytywna) artykuł przesyłany jest do konsultacji do trzeciego recenzenta, który, podobnie jak poprzednicy, nie zna tożsamości autora tekstu; nie zna on też treści recenzji, jednak informowany jest o spornych ocenach tekstu. W takiej sytuacji o dopuszczeniu do druku decyduje trzecia, rozstrzygająca recenzja.

Redakcja kwartalnika „Kultura Współczesna” zobowiązuje autorów przyjętych do druku publikacji do ujawnienia informacji o osobach (fizycznych oraz prawnych) przyczyniających się do powstania publikacji (z podaniem ich afiliacji oraz wkładu – informacji kto jest autorem koncepcji, tez, metodologii itp. wykorzystywanych podczas przygotowywania publikacji). Autor/autorzy publikacji przyjętych do druku, na mocy odpowiednich umów zawiązywanych z wydawcą pisma, deklarują autorstwo tekstu i jego wolność od wad prawnych (innymi słowy – że jest to ich autorski tekst). Na mocy wspomnianej umowy przenoszą również na wydawcę pisma pełnię praw majątkowych na czas nieokreślony. Redakcja jest uprawniona do uzyskania informacji o źródłach finansowania publikacji, wkładzie instytucji naukowo-badawczych, stowarzyszeń i innych podmiotów; informacje te mogą zostać opublikowane w stopce tekstu.

Deklaracja zawarta w umowie wskazuje autora jako osobę odpowiedzialną za wszelkiego rodzaju roszczenia osób trzecich wobec tekstu przyjętego do druku. Wszelkie przejawy nierzetelności naukowej (jak chociażby ghostwriting, guest autorship czy plagiaty) redakcja uznaje za przejaw nierzetelności naukowej i o każdorazowym stwierdzeniu takiego procederu będą informowane odpowiednie organy. Ponadto – na mocy umowy autor zostaje w takiej sytuacji objęty finansową karą umowną, adekwatną do honorarium za wydrukowanie tekstu. Wszelkie przejawy nierzetelności naukowej są dokumentowane.

Prośby o przedruk rozpatrywane są indywidualnie i realizowane za pomocą odpowiedniej umowy licencyjnej. Artykuły publikowane w kwartalniku są dostępne w wersji elektronicznej w archiwum na stronie kwartalnika oraz w repozytorium CEJSH, ponadto nadawane są im numeru DOI.

 

***

 

Instrukcja dotycząca przygotowania tekstów do „Kultury Współczesnej"

 

1.       Materiały przeznaczone do druku w „Kulturze Współczesnej” należy dostarczyć do redakcji w postaci elektronicznej – za pomocą poczty elektronicznej na adres: kwartalnik@nck.pl

2.       Do artykułów naukowych należy dołączyć streszczenie w języku polskim (nie więcej niż 600 znaków), a także krótką notę informacyjną o autorze – stopień naukowy, miejsce pracy, ew. stanowisko, obszar zainteresowań, ostatnie publikacje.

3.       Obowiązujące formatowanie to: czcionka Times New Roman, wielkość 12 punktów dla tekstu głównego oraz 10 punktów dla przypisów i dłuższych cytatów, interlinia 1,5 wiersza w tekście głównym. Wyrównanie tekstu głównego i przypisów – do lewej. Dłuższe cytaty (powyżej czterech linii tekstu normalnego) winny być zapisane czcionką o rozmiarze 10 punktów, z wcięciami z obu stron (odpowiednio 2 i 1 centymetr). Redakcja przyjmuje teksty w formatach .doc, .docx, .rtf i .odt; artykuły przesyłane w formatach zamkniętych lub uniemożliwiających edycję przy pomocy typowego oprogramowania biurowego nie będą poddawane ocenie. Każdy z artykułów winien mieć jasną strukturę (wstęp zawierający tezę artykułu lub wskazujący obszary badawcze, analizę tematu oraz wnioski).

4.       Objętość artykułów nie powinna przekraczać 1 arkusza autorskiego (40 000 znaków ze spacjami i przypisami). Recenzje i eseje krytyczne nie powinny przekraczać odpowiednio 9 i 20 tysięcy znaków ze spacjami. Artykuły publikowane w działach „Obserwatorium Kultury” i „Z warsztatów kulturoznawców” winny mieścić się w ramach 25 tysięcy znaków ze spacjami.

5.       Osoby (autorzy, twórcy, redaktorzy itp.) wymieniane w tekście podawane są z pełnym imieniem i nazwiskiem, w przypisach podajemy inicjał imienia. Gdy artykuł ma więcej niż jednego autora należy wskazać orientacyjny wkład pracy każdego z nich.

6.       Cytowane w tekście i przypisach fragmenty innych prac, dokumentów bądź edycji źródłowych oddajemy czcionką prostą, biorąc całość w cudzysłów. Cudzysłowy powinny być polskie (dolny i górny). Tekst cytowany w cytacie powinien być ujęty w tzw. żabki (« »).

7.       W tekście i przypisach tytuły książek, artykułów, utworów, filmów oraz dzieł artystycznych zapisujemy czcionką pochyłą (kursywa).

8.       Tytuły gazet i czasopism zapisujemy czcionką prostą w cudzysłowie.

9.       Zwroty w języku obcym – łacińskie, angielskie itp. należy zapisać kursywą.

10.   Fragmenty, które chcemy w tekście wyróżnić zapisujemy rozstrzeloną czcionką.

11.   Śródtytułów nie numerujemy, wyróżniamy je przez pogrubienie.

12.   W tekście i przypisach stosujemy ogólnie przyjęte skróty: r. - rok, roku; w. - wiek, wieku; także: np., itd., m.in..

13.   Daty w tekście i przypisach w pełnym brzmieniu zapisujemy cyfrowo, z zastosowaniem cyfr rzymskich dla miesięcy, np. 4 XII 1610 r. Słownej nazwy miesięcy używamy w przypadku, gdy nie jest podana data roczna, np. 6 sierpnia. Określenia roku i wieku skracamy po liczbie, przed liczbą piszemy w pełnym brzmieniu, np. „w 1618 r.”, „w XVIII w.”, ale: „w roku 1943”, „w wieku XX”. Nie używamy cyfr dla określeń typu: lata trzydzieste, podobnie w przypadku numeracji wojen lokalnych i światowych (druga wojna światowa)

14.   Tytuły prac cytowanych po raz pierwszy podawane są w przypisie w pełnym brzmieniu, wraz z nazwą wydawnictwa, miejscem i rokiem wydania. Przy ponownym cytowaniu pracy danego autora używamy zapisu skróconego. Cytując dzieło z poprzedniego przypisu, stosujemy skrót „Tamże”. Gdy bezpośrednio po dziele danego autora cytujemy kolejne jego dzieło, zamiast nazwiska autora piszemy: „Tenże". Identyczne zasady powtórnego cytowania stosujemy przy artykułach z czasopism, prac zbiorowych, w wydawnictwach źródłowych itp.:

14.1.   M. Bachtin, Twórczość Franciszka Rabelaisgo, przeł. A. i A. Goreniowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1975, s.353.

14.2.   Amerykańska antropologia postmodernistyczna, red. M. Buchowski, Instytut Kultury, Warszawa 1999, s.170.

14.3.   Tamże, s. 55.

14.4.   M. Bachtin, Twórczość Franciszka..., s.15.

 

15.   Tytuły częściej cytowanych edycji źródłowych, ewentualnie czasopism i wydawnictw zbiorowych, a także nazwy instytucji, takich jak archiwa czy biblioteki, po raz pierwszy piszemy w pełnym brzmieniu, podając w nawiasie dalej cytowany skrót („dalej cyt..."), np.: „Archiwum Państwowe w Toruniu (dalej cyt. APT)".

16.   W przypadku cytowania po raz pierwszy publikacji obcojęzycznych – tytuł i dane bibliograficzne (miejsce wydania, tom, zeszyt itp.) podajemy w języku publikacji.

 

 

Przypisy:

17.   Stosujemy przypisy dolne.

18.   Przypisy powinny mieć numerację ciągłą w obrębie całego artykułu.

19.   Jeżeli konieczne jest sporządzenie przypisu do tytułu tekstu, to przypisu tego nie numerujemy, tylko opatrujemy gwiazdką.

20.   Zapis cytowanej pozycji bibliograficznej powinien zawierać:

20.1.       inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł dzieła (kursywą), wydawcę, miejsce i rok wydania, numer strony której dotyczy przypis:

20.1.1.  M. Bachtin, Twórczość Franciszka Rabelaisgo, przeł. A. i A. Goreniowie, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1975, s. 353.

20.2.       w wypadku pracy zbiorowej: tytuł dzieła, inicjał imienia i nazwisko redaktora, miejsce i rok wydania:

20.2.1.  Amerykańska antropologia postmodernistyczna, red. M. Buchowski, Instytut Kultury, Warszawa 1999, s. 170.

20.3.       w wypadku pracy będącej częścią większej całości:

20.3.1.  W. Welsch, Transkulturowość. Nowa koncepcja kultury, [w:] Filozoficzne konteksty rozumu transwersalnego. Wokół koncepcji Wolfganga Welscha, red. R. Kubicki, Poznań 1998, s. 204.

20.4.       W wypadku artykułu w czasopiśmie:

20.4.1.  W. Mikuła-Gawędzka, Lekcja profesora Livio Vacchiniego, „Architektura Murator” 12(51)/1998, s. 31-35.

 

21.   Poszczególne elementy przypisu oddzielamy od siebie przecinkami, na końcu stawiamy kropkę.

 

 

do góry